Einde van project Galerij Salix

Met spijt in het hart nemen de mensen van Natuurpunt s’ Heerenbosch die betrokken waren bij dit kunst-voor-natuur-gebeuren afscheid, na bijna 10 jaar doorlopend aan diverse kunstenaars de gelegenheid gevend hun creaties aan het ruime publiek te tonen.

De reden is simpel: door de expansie aan het natuurgebeuren in de regio, dienen prioriteiten gelegd. Vermits een natuurvereniging nog altijd als belangrijkste taak heeft om aan natuurwerking te doen, in al zijn diversiteit, moeten we noodgedwongen selecteren.

Hoe het begon

De gelegenheid deed zich voor begin 1994 toen bij het vrijkomen van een galerijtje enkele mensen de koppen bij elkaar staken met als doel de verkoop van kunstwerken t.v.v. de aankoop van natuurgebieden. Helemaal nieuw was het niet want een vijftal jaren eerder organiseerde de toenmalige Wielewaalafdeling reeds een doorlopende tentoonstelling in huize Geertrui. Gerenommeerde kunstenaars, docenten van de vijf Vlaamse kunstacademies, exposeerden. Heel wat volk lokte ook een grote groepstentoonstelling in het Stadhuis van Dendermonde (1990).

Vlassenbroek Open

In hun enthousiasme wilden de leden van werkgroep Salix aan Vlassenbroek nog meer aanbieden. Vlassenbroek Open werd geboren. Een openluchttentoonstelling beeldende kunst met uiteenlopende vormen, figuratief maar ook abstract. En dit gedurende drie maanden lang in het centrum van het kunstenaarsdorpje, in de tuin van galerij Salix maar vooral langs de Scheldedijk.

De vereniging slaagde er in om in dit ideaal decor het kunstgebeuren dichter bij de mens te brengen. Tientallen kunstenaars werden bereid gevonden om een deel van hun opbrengst af te staan voor aankoop van natuurgebieden in de regio. In 1999 wedde ik met mezelf dat ik Rik Poot naar Vlassenbroek kon lokken. Rik kwam en we konden dat jaar nog wat meer natuurgebied aankopen.

Naast de natuurwandelingen werden ook kunstwandelingen ingericht. Ideaal was een combinatie van de twee.

Epiloog

Het is altijd een beetje triest om het einde van een project aan te kondigen. Zo ook nu, zelfs al is ons doel grotendeels bereikt.

Ik wil hier van de gelegenheid de mensen van harte bedanken die hebben meegewerkt op de een of andere manier. Er waren de mensen die altijd op het voorplan traden maar er waren ook de mensen die als het ware onzichtbaar meewerkten. Ik noem bewust geen namen …om er geen te vergeten.

Er was al eens een tegenslag, er werd al eens een brandje geblust, organisatorisch was er soms een kinkje in de kabel. Maar er was vooral de grote voldoening om de blije gezichten zowel in het kunst- als in het natuurgebeuren.

Galerij Salix verdwijnt in zijn huidig concept maar Kunst voor Natuur zal nooit verdwijnen.

Ik hoop dat deze Feniks ooit (en liefst zo vlug mogelijk) zal herrijzen uit zijn as. Misschien via een of andere Kunstraad of zelfs via een andere kunstvorm.

Zoals ik als eerste het licht in galerij Salix deed branden, zal ik het op 31 december symbolisch uitdoen.

Pol Meert