Halloween 2005
Start | Omhoog | Inhoud | Zoeken | Lid worden | Steunen | bestuur

Start
Omhoog

Halloweenwandeling in Vlassenbroek

Op vrijdag 28 oktober om 20.00 uur aan de kerk in Vlassenbroek

Gids: François Van den Broeck

HALLOWEEN, ALLERHEILIGEN, Allhallows Eve, Samhain.

Onze huidige kerkelijke hoogdag van ALLERHEILIGEN heeft een rijke en ver in het verleden reikende geschiedenis. Het is waarschijnlijk de oudste feestdag, met wortels die duizenden jaren teruggaan in de tijd.

We weten ten stelligste dat we te maken hebben met een prechristelijk gegeven. De bakermat van Halloween situeert zich binnen de Keltische traditie. Zij vierden immers het feest van Samhain aan het begin van de donkere periode van het jaar. Dit grote vuurfeest was voor de Kelten een oogstfeest, een jacht- en slachtfeest, een nieuwjaarsfeest, een bezinningsperiode en een dodenfeest. Het duurde vijf dagen, de ganse tijd van de dertiende maand. Deze maand stond in het teken van de vlier. Tijdens deze periode werden ruzies bijgelegd en schulden betaald. ( De Keltische kalender had twaalf maanden van dertig dagen, en een dertiende maand van vijf dagen)

  • Oogstfeest: De laatste veldvruchten werden van de akkers gehaald of van de bomen geplukt. Alle vruchten die nu niet werden geoogst bleven achter als offer voor de wintergoden en de natuurgeesten. Zij waren niet meer geschikt voor menselijke consumptie.
  • Jachtfeest: Het is duidelijk dat de Kelten het hert vereerden. Druiden tooiden zich veelal met een hertengewei. We vinden dit gegeven terug in de legende van Sint Hubertus, een figuur die trouwens gebaseerd is op de heidense god Cernunos.
  • Slachtfeest: De kuddes werden van de velden gehaald en de sterkste kweekdieren gingen voor de winter op stal. De rest van het vee werd geslacht. Vele dieren zouden de winter toch niet overleven vanwege gebrek aan voeder.
  • Nieuwjaarsfeest: Inderdaad. In het Keltisch denken begon alle leven in het donker. Het nieuwe jaar begon dan ook bij het aanbreken van de donkere helft van het jaar. In hun denkwijze begon de nieuwe dag bij valavond van de vorige. Het feit dat wij nu nog bepaalde feestdagen vieren op de vooravond van het eigenlijke feest getuigd hiervan. Kerstdagavond. Nieuwjaarsavond. Vastenavond.
  • Dodenfeest: voor de Kelten was het herdenken van hun doden geen periode van droefheid. Overledenen leefden immers verder in de Asgaard of de Rozengaard. Zij wachtten daar om terug naar de aarde te komen. De christelijke leer spreekt hier over de verrijzenis en de wederopstanding van de doden bij het einde der tijden.

Bij al die feestelijkheden hoorde natuurlijk ook spijs en drank. De grootste feestmaaltijd was op de vooravond van Samhain. De mensen kwamen samen om hun overleden clangenoten te herdenken. Rond deze tijd kwam er echter ook een barst in de werelden. De cirkel van de wereld van de geesten raakte aan de cirkel van de wereld van de levenden. Geesten zouden dus kunnen overstappen via die dunne grens, van hun wereld, naar de aardse wereld. Dit konden goede of witte geesten zijn, maar ook boze of zwarte geesten. Witte geesten werden later Engelen, en nog later, in de donkere middeleeuwen, Spoken. Zwarte geesten, die zich verborgen in een dierengedaante, werden zwarte katten. Deze brengen  nog steeds ongeluk bij bijgelovige mensen. Vandaar dat de aanwezigen zich verkleedden om niet door de boze geesten herkend te worden. Zich verkleden is nu nog één der gebruiken bij Halloween. Ook ons hedendaags gebruik van bruidsmeisjes, die oorspronkelijk in dezelfde jurk als de echte bruid, aan het trouwfeest deelnamen, komt van bij de Kelten. Als een boze geest de bruid, op een dag dat ze in het middelpunt van de belangstelling stond en dus goed herkenbaar was, wou betoveren, zou hij door al die “bruiden” te zien niet weten wie de echte bruid was.

Een korte verklaring van de andere gebruiken:

  • De uitgeholde pompoen:
    Onze voorouders gebruikten zeker geen pompoenen, maar uitgeholde bieten of rapen. En wel om het heilig wintervuur, dat door de druiden was aangemaakt, meestal op de top van een heuvel, of aan een heilige eik in een bos, naar hun hutten te brengen. In dit vuur werden gewassen en dieren geofferd. Het wintervuur zou hun dan ook de ganse donkere helft van het jaar beschermen. De pompoen is bij ons terecht gekomen via een omweg langs Amerika. De Ieren en Schotten, volkeren van Keltische origine, die na de vele hongersnoden in hun land, naar Amerika emigreerden, en daar hun oude cultuur koesterden en opnieuw beleefden, hebben deze ingeburgerd.
  • Trick or Treat?
    Als kinderen de avond van Halloween aan de deur komen bellen zeggen ze: “trick or treat”. Dit betekent zoveel als: “laat me eens trekken,geef me een snoepje, of ik zal je treiteren”. Ik zegde al dat Samhain ook een jacht- en slachtfeest was. Er was dus overvloed. Deze overvloed moest met de wijze mannen, Aos Dana of Druiden, worden gedeeld. Zij kwamen dan ook langs de erven en woningen hun deel van de oogst en de slacht ophalen. Indien de mensen niets gaven aan de druiden en ovaten spraken deze een vloek uit over de bewoners.
  • Bonfires:
    In vele streken van Ierland, Wales, Cornwall, Schotland, Amerika, Bretagne, enz, worden op Halloween grote vuren aangestoken. Dit komt in feite van de Keltische “bone fires”, vuur waar beenderen, dierenoffers, in verbrand werden. Nu beziet men ze echter als vreugdevuren.

 

 

 

 

Wie meer wil weten over Halloween kan naar onze Halloweenwandeling komen.

Vrijdag 28 oktober om 20.00 uur in Vlassenbroek

 

François

 

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan geert.vandamme@meerskant.org.

Laatst bijgewerkt: 01 March 2008