|
Start Omhoog
| |
Wat
Natuurouders zijn vrijwilligers die leerkrachten bijstaan wanneer zij met de
leerlingen op exploratie trekken in de natuur. Dit gebeurt meestal in de
schoolomgeving. Het kan echter ook om schooluitstappen, bosklassen, ... gaan.
foto Anna Van Burenschool - klik voor ware grootte
Wie zijn natuurouders ?
Papa's, mama's, grootouders, vrienden van de school, ... Iedereen kan
natuurouder worden. Je hoeft zelfs niets over de natuur te weten. Een dosis
enthousiasme is voldoende !
Wat moet je doen als natuurouder ?
Als natuurouder help je - op vraag van de leerkracht - een groepje van 3 tot
4 leerlingen bij een les rond natuur.
Waar zal je dat doen ?
De meeste natuurlessen zullen doorgaan in de klas of in de onmiddellijke
omgeving van de school. Ook daguitstappen of meerdaagse klassen zijn mogelijk.
Wanneer word je ingeschakeld ?
Als natuurouder zal je gedurende een schooljaar enkele keren gevraagd worden
om tijdens de lesuren mee te helpen.
foto
WBL-educatie
Maar ... ik weet helemaal niets over de natuur ?!?
Geen nood !! Wij reiken je een aantal technieken aan waarmee je vragen van
kinderen kan beantwoorden of waarmee je hen in ieder geval op weg kan helpen om
het antwoord zelf te vinden. Enthousiasme is belangrijker dan kennis !
Wil je meer weten over het natuurouderproject ?
- Voor onze afdeling: Pol Meert, Duivenkeetstraat 12 te 9280 Lebbeke 052/41.18.85
pol.meert@telenet.be
- Voor Oost-Vlaanderen: het Provinciaal Natuureducatief Centrum De
Kaaihoeve, Oude Scheldestraat 16, 9630 Meilegem (Zwalm), tel. 055-49 67 96,
fax 055-49 67 98.
Natuurouders in Lebbeke
Ondertussen zijn er twee natuuroudergroepen actief.
Eén in de basisschool te Wieze,
een andere in de gemeenschapsschool Konkelgoed
Inlichtingen: Pol Meert,
Duivenkeetstraat 12 te 9280 Lebbeke 052/41.18.85
pol.meert@telenet.be
(Uit Het Nieuwsblad, 13/09/2000)
Het was een vreemd zicht. Een veertigtal volwassenen zetten een rode
kaboutersmuts op met een gouden belletje. Hand in hand trokken ze het bos in. De
begeleiders maakten hen duidelijk hoe je de natuur kunt voelen en proeven.
Straks doen die veertig hetzelfde met kinderen. Allemaal engageerden ze zich als
natuurouder, een initiatief van de provincie Oost-Vlaanderen. Eigenlijk waren ze
met tachtig naar de Natuurouderdag gekomen in Aalst. De gebouwen en het 7ha
grote bos rond Hoge School Sint-Lieven vormden een schitterend decor om de
natuur te ontdekken.
Jan Van Belle uit Baasrode hoopt binnenkort aan de slag te kunnen als
natuurouder. Maar eerst gaat hij zelf enkele mensen opleiden. Via
milieuvereniging De Wielewaal en een opleiding tot natuurgids hoorde hij over
het initiatief. Hij toonde zich enthousiast en volgde een cursus.
,Dat is nodig, want het is een kunst om kinderen met de natuur leren om te gaan.
Je kunt niet zeggen: dat is een boom met een ruwe schors, nee, je moet hen dat
laten voelen. Doen, zoniet verliezen ze hun interesse.''
Op de Natuurouderdag werden verschillende manieren getoond, want speuren naar
het mysterieuze van de natuur is horen, zien, voelen, ruiken en proeven. ,,Hoe
groter de ervaringswereld, hoe beter het ontwikkelingsproces verloopt bij
kinderen,'' meent ook Tom Gorré.
Zintuigen
Het pilootproject werd in 1998 opgestart door de provincie Oost-Vlaanderen. ,,Natuurouders
zijn geďnteresseerde ouders of familieleden van schoolgaande kinderen,'' gaat
Gorré verder. ,,Zij worden ingeschakeld in de basisschool om de leerkracht te
helpen bij het ervaringsgericht onderwijs rond natuur en milieu.''
,,Momenteel tellen we in Oost-Vlaanderen een tachtigtal natuurouders. Vandaag
zijn de meesten hiervan aanwezig op onze studiedag. Het is de bedoeling om de
natuurouders van verschillende scholen met elkaar in contact te brengen.''
Tegelijk kregen ze een voorstelling van wat mogelijk is. Een eerste programma
was het kabouterpad. Aan opdrachten en spelletjes geen gebrek. Een tweede groep
maakte kennis met het zintuigenleerpad. Dit is gericht op al iets oudere
kinderen, maar net als bij de allerkleinsten blijft de klemtoon op doen liggen.
,,Je kunt zeggen: die boom is veertig meter hoog,'' vertelt Baasrodenaar Jan Van
Belle. ,,Maar wij doen het anders. We laten de kinderen schatten. Daarna geven
we hen een toestelletje waarmee ze zčlf de lengte kunnen bepalen. Dat is tien
keer leuker.''
|