Natuurouders
Start | Omhoog | Inhoud | Zoeken | Lid worden | Steunen | bestuur

Start
Omhoog

Wat

Natuurouders zijn vrijwilligers die leerkrachten bijstaan wanneer zij met de leerlingen op exploratie trekken in de natuur. Dit gebeurt meestal in de schoolomgeving. Het kan echter ook om schooluitstappen, bosklassen, ... gaan.

foto Anna Van Burenschool - klik voor ware grootte

Wie zijn natuurouders ?

Papa's, mama's, grootouders, vrienden van de school, ... Iedereen kan natuurouder worden. Je hoeft zelfs niets over de natuur te weten. Een dosis enthousiasme is voldoende !

Wat moet je doen als natuurouder ?

Als natuurouder help je - op vraag van de leerkracht - een groepje van 3 tot 4 leerlingen bij een les rond natuur.

Waar zal je dat doen ?

De meeste natuurlessen zullen doorgaan in de klas of in de onmiddellijke omgeving van de school. Ook daguitstappen of meerdaagse klassen zijn mogelijk.

Wanneer word je ingeschakeld ?

Als natuurouder zal je gedurende een schooljaar enkele keren gevraagd worden om tijdens de lesuren mee te helpen.

foto WBL-educatie

Maar ... ik weet helemaal niets over de natuur ?!?

Geen nood !! Wij reiken je een aantal technieken aan waarmee je vragen van kinderen kan beantwoorden of waarmee je hen in ieder geval op weg kan helpen om het antwoord zelf te vinden. Enthousiasme is belangrijker dan kennis !

Wil je meer weten over het natuurouderproject ?

  • Voor onze afdeling: Pol Meert, Duivenkeetstraat 12 te 9280 Lebbeke 052/41.18.85 pol.meert@telenet.be
  • Voor Oost-Vlaanderen: het Provinciaal Natuureducatief Centrum De Kaaihoeve, Oude Scheldestraat 16, 9630 Meilegem (Zwalm), tel. 055-49 67 96, fax 055-49 67 98.

Natuurouders in Lebbeke

Ondertussen zijn er twee natuuroudergroepen actief.

Eén in de basisschool te Wieze,

een andere in de gemeenschapsschool Konkelgoed

 

Inlichtingen: Pol Meert, Duivenkeetstraat 12 te 9280 Lebbeke 052/41.18.85 pol.meert@telenet.be


(Uit Het Nieuwsblad, 13/09/2000)

Het was een vreemd zicht. Een veertigtal volwassenen zetten een rode kaboutersmuts op met een gouden belletje. Hand in hand trokken ze het bos in. De begeleiders maakten hen duidelijk hoe je de natuur kunt voelen en proeven. Straks doen die veertig hetzelfde met kinderen. Allemaal engageerden ze zich als natuurouder, een initiatief van de provincie Oost-Vlaanderen. Eigenlijk waren ze met tachtig naar de Natuurouderdag gekomen in Aalst. De gebouwen en het 7ha grote bos rond Hoge School Sint-Lieven vormden een schitterend decor om de natuur te ontdekken.


Jan Van Belle uit Baasrode hoopt binnenkort aan de slag te kunnen als natuurouder. Maar eerst gaat hij zelf enkele mensen opleiden. Via milieuvereniging De Wielewaal en een opleiding tot natuurgids hoorde hij over het initiatief. Hij toonde zich enthousiast en volgde een cursus.

,Dat is nodig, want het is een kunst om kinderen met de natuur leren om te gaan. Je kunt niet zeggen: dat is een boom met een ruwe schors, nee, je moet hen dat laten voelen. Doen, zoniet verliezen ze hun interesse.''

Op de Natuurouderdag werden verschillende manieren getoond, want speuren naar het mysterieuze van de natuur is horen, zien, voelen, ruiken en proeven. ,,Hoe groter de ervaringswereld, hoe beter het ontwikkelingsproces verloopt bij kinderen,'' meent ook Tom Gorré.

Zintuigen

Het pilootproject werd in 1998 opgestart door de provincie Oost-Vlaanderen. ,,Natuurouders zijn geďnteresseerde ouders of familieleden van schoolgaande kinderen,'' gaat Gorré verder. ,,Zij worden ingeschakeld in de basisschool om de leerkracht te helpen bij het ervaringsgericht onderwijs rond natuur en milieu.''

,,Momenteel tellen we in Oost-Vlaanderen een tachtigtal natuurouders. Vandaag zijn de meesten hiervan aanwezig op onze studiedag. Het is de bedoeling om de natuurouders van verschillende scholen met elkaar in contact te brengen.''

Tegelijk kregen ze een voorstelling van wat mogelijk is. Een eerste programma was het kabouterpad. Aan opdrachten en spelletjes geen gebrek. Een tweede groep maakte kennis met het zintuigenleerpad. Dit is gericht op al iets oudere kinderen, maar net als bij de allerkleinsten blijft de klemtoon op doen liggen.

,,Je kunt zeggen: die boom is veertig meter hoog,'' vertelt Baasrodenaar Jan Van Belle. ,,Maar wij doen het anders. We laten de kinderen schatten. Daarna geven we hen een toestelletje waarmee ze zčlf de lengte kunnen bepalen. Dat is tien keer leuker.''

 

 

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan geert.vandamme@meerskant.org.

Laatst bijgewerkt: 01 March 2008